Inloggen

Aangeraakt door een buizerd of een havik….? 

Aangeraakt door een buizerd of een havik….?          Door Henk Beijens

Op facebook lees ik een berichtje van Jasper Hendriks, die onlangs terwijl hij nietsvermoedend een rondje aan het hardlopen was in Tilburg, werd belaagd door een buizerd: ‘Ik hoorde gerommel van vogels in de bomen en ineens verscheen er een buizerd, die van boom naar boom ging, en met een rotgang op mij afgevlogen kwam. Hij had het duidelijk op mij gemunt.

Tot vijf keer toe vloog de vogel rakelings langs mijn hoofd. Het scheelde zo’n twintig centimeter of hij had mij geraakt. Je verwacht niet dat zo’n beest ineens naar je toe vliegt.” Het was Hendriks nog nooit overkomen. Hij wist niet wat hij moest doen. ,,Moet ik nou gaan rennen of juist stilstaan? Moet ik naar een open plek? Ik wist het echt niet, dus ik rende maar door.” Jasper zal een paar angstige momenten hebben meegemaakt.

Mij is een paar jaar geleden hetzelfde overkomen, maar de buizerd kreeg mij toen wel te pakken. Vanuit Riel loop ik vaak op en rond de Regte Heide, een uitgestrekt natuurgebied onder beheer van Brabants Landschap. Ik heb hier mijn vaste routes en een ervan loopt over een breed bospad in het landgoed ‘De Hoevens’, het betreft hier een stiltegebied. Ik ben hier een aantal keren aangeraakt door een roofvogel die ik voor een buizerd hield, maar waarvan ik later hoorde, dat het een havik betrof. Terwijl ik nietsvermoedend op een bospad wat tempoversnellingen deed, kwam hij van achteren aanvliegen om vervolgens met een van zijn vleugels over mijn hoofd te strijken. Later heb ik van andere lopers die ook wel eens in dat stuk bos lopen dezelfde ervaringen gehoord.

Altijd onhoorbaar van achteren aan komen vliegen (hij maakt als het ware duikvluchten en zweeft dan over je heen) om je dan net even met de uiteinden van een van zijn brede vleugels aan te raken. Het is me meerdere malen overkomen. Eén keer heeft hij me echt aangevallen.

Op het moment dat ik juist een stevige interval aan het doen was, hoorde ik plotseling van achteren een geruis en voor ik om kon kijken kreeg ik een harde klap op mijn achterhoofd, waardoor ik struikelde en me nog met veel moeite staande kon houden. Alsof er iemand met een kussen op je achterhoofd slaat. Daarna maakte hij nog een aantal duikvluchten over me heen, maar ik had me, van de schrik bekomen, inmiddels met een flinke tak bewapend, waarmee ik naar hem zwaaide als hij in de buurt kwam. Ik ben in paniek het stiltegebied uitgerend. Van de beheerder van Brabants Landschap hoorde ik later dat het een vrouwtjes-havik betrof, groter en sterker dan het mannetje, waarvan bekend is dat die in het broedseizoen erg agressief kunnen zijn. Zij bleek daar inderdaad een nest te hebben.

Ik blijk nog geluk te hebben gehad want als zij haar scherpe klauwen in mijn nek had geslagen waren de gevolgen niet te overzien geweest.. Waarschijnlijk heeft de havik zich bedreigd gevoeld: ik liep op dat moment een stevige interval, het was een hete dag, ik droeg een groen petje, wie zal het zeggen. Het gevolg is wel dat ik erg geschrokken ben en dat ik in het voorjaar dat gedeelte van het bos als haar gebied respecteer en me daar niet meer laat zien. Ik liep in die tijd dezelfde ronde ook wel eens met iemand samen, de havik kwam dan ook overvliegen, maar hield dan veel meer afstand en we voelden ons nooit echt bedreigd. Tegen twee mensen voelde zij zich schijnbaar niet opgewassen….

Scroll naar boven