Inloggen

De middengroep op zaterdag (Oude Warande)

De middengroep                                                                                         Door: Henk Beijens

“Heerlijk gelopen vandaag” is het eerste wat ik zeg wanneer ik stralend de keuken binnenkom, na mijn training op zaterdagmorgen bij Joost en Marcel in de oude Warande. Omdat ik er een tijdje uit ben geweest, heb ik het lopen weer voorzichtig opgepakt en ben voor de afwisseling een keer aangesloten bij de ‘middengroep’. Als Lauran informeert naar het loopprogramma moet ik toch even nadenken: ‘Ja, wat hebben we ook weer gedaan. Iets van interval, geloof ik, maar wat?’

Wat me wel is bijgebleven van de training: Fieke wil naar Rome fietsen maar haar fietsmaat is onlangs lelijk gevallen en heeft zijn sleutelbeen gebroken. De hond van Karin is plotseling overleden en met de dochter van Petra gaat het op school niet zo goed, De man van Mariëlle moet voor een week naar het buitenland voor zijn werk, en die kleine mevrouw met die blonde staart heeft uitzicht op een andere baan, maar moet daar wel voor gaan verhuizen.

Nou loop ik zelf (normaal gesproken) met de snelle groep van Adje mee. Dat wordt niet voor niets de ‘snelle’ groep genoemd. Bij Adje lopen vooral mannen die snel kunnen en willen lopen, en dat doen ze dan ook. Daar wordt getraind en afgezien. Als tussen de intervallen de rustmomenten zo groot zijn dat we weer wat op adem komen, is er soms tijd voor wat grappen en grollen. Als er gesproken wordt is het meestal over trainingsschema’s en de wedstrijden van de afgelopen en de komende tijd. Als we dan in het warandebos de middengroep passeren, horen we ze al van verre aankomen. Er wordt gekletst en gebabbeld dat het een lieve lust is. Je wilt niet weten waarover allemaal. De meest persoonlijke zaken worden elkaar toevertrouwd.

Hoe komt het toch dat mensen zo makkelijk met elkaar praten tijdens het lopen? Mensen nemen tijdens de langere duurlopen, gezellig en ongedwongen pratend, elkaar al snel in vertrouwen, en praten makkelijk over persoonlijke zaken die hen bezighouden. Het is schijnbaar makkelijk praten tijdens het lopen. Je hoeft elkaar niet aan te kijken, en je kunt van je loopmaatje na de training weer voor een week afscheid nemen. Is het net zoiets als een gesprekje bij de kapper of tegen de taxichauffeur?

Hardlopen bij de middengroep, niet alleen goed voor het lichaam maar vooral ook voor de geest? Nergens is het sociale aspect van het lopen, het lid zijn van een club, zo belangrijk. Soms heb je zelfs het idee dat mensen daarom (blijven) komen. Lekker een uurtje kletsen met een loopmaatje, en ‘by the way’ ook nog wat gelopen.

Scroll naar boven